Helaas is er een ondergewaardeerde groep die eigenlijk altijd vergeten lijkt te worden.
Namelijk de groep minder validen, fysiek beperkten, invaliderenden en mensen afhankelijk van een hulpmiddel zoals rolstoel, scootmobiel of loopstok.
Helaas is ondergetekende ook dit lot beschoren en voornamelijk afhankelijk van het O.V. en de trouwe scootmobiel die ik zeker voor langere afstanden nodig heb.
De kortere afstanden, lichte heuvels en kleine trapjes zijn nog te overzien, maar voor anderen is dit een enorm obstakel.
Maar hoe beleven deze mensen naaktrecreatie? Wat is er voor deze bepaalde groep geregeld bij de naaktrecreatielocaties in Nederland?
Dit is helaas over het algemeen ver beneden peil, en zijn er diverse terreinen niet ingericht op mindervaliden. Maar wat dan?
De stranden in Nederland zijn eigenlijk overal een no-go aangezien rolstoelen en scootmobielen een vaste ondergrond nodig moeten hebben, tenzij je nog wel kleine stukjes kunt lopen om ergens te kunnen komen. Dan is het parkeren nabij de strandopgang of zeeweg nog wel een optie. Maar ook nu is een paar helpende handen geen overbodige luxe. Maar waarom snijd ik dit onderwerp eigenlijk aan?
In mijn jongere jaren kon ik heerlijk genieten van de vrijheid van het naturisme, met de paplepel ingegoten en gewoon met de familie samen naar de sauna...
Tegenwoordig schijnt dat een behoorlijk taboe te zijn. Je kind openbaar een kus geven is momenteel ook al een issue bij sommige mensen.
Tot het jaar 2017 aanbrak en ik plotsklaps ziek werd en uit het niets ineens op een operatietafel lag waarbij mijn rechterbal werd afgezet en diepergelegen weefsel werd verwijderd i.v.m. een indicatie teelbalkanker.
De opeenvolgende periodes waren vol van medicatie, onderzoeken, controles en revalidatie. En helaas bleek na de laatste controle dat er bovendien een bekkeninstabiliteit werd geconstateerd. Na deze rollercoaster kreeg ik zowel psychisch als fysiek een flinke knal, jezelf niet meer goed genoeg voelen. Hopen dat je seksualiteit weer op orde komt en denken aan de toekomst.
Ook mijn fanatisme voor het naturisme bleek ineens verdwenen, ook omdat ik me niet graag meer bloot durfde te geven aangezien mensen dan zouden kunnen zien dat ik beneden niet meer compleet was.
Door te praten met lotgenoten, seksuologe en mijn huisarts kwam ik zeker maar gestaag weer enigszins terug in mezelf.
Ineens, na een goed gesprek met een bevriende kennis en behandelend tantrika, wilde ik weer vooruit. Weer leven zoals ik voorheen altijd had gedaan...
Mijn seksualiteit was z.w.z. al op een laag pitje tijdens mijn huwelijk met mijn ex (gescheiden in 2019 aangezien de operatie onder meer zorgde voor extreme spanningen), en had tevens geen contacten. Als je iets mankeert kom je er al snel achter dat je aan de zijlijn komt te staan, dat contacten aangaan erg moeilijk is en je op de meest vreemde redenen wordt afgewezen. Dat zijn enkele voorbeelden van de zaken waar je als 'fysiek beperkte' mee te maken krijgt.
Het ervaren van het naturisme ging eigenlijk wel als vanzelf. Eigenlijk heb ik gewoon mijn schroom en schaamte opzij gezet en ben weer alleen naar de sauna gegaan. De chirurg heeft goed werk verricht aangezien het geopereerde gebied niet duidelijk zichtbaar is. De ontdekkingstocht in het hervonden naturisme ging steeds verder en probeerde ook weer naar het strand te gaan. Helaas bleek dat een horde te veel. Maar hoe doen andere fysiek beperkten dat dan?
Op diverse groepen en social media vond ik praatgroepen, informatie en heb diverse vragen gesteld.
Telkens dezelfde uitkomst, moeilijk, onmogelijk of niet uitvoerbaar! Hoe dan?
Met de scootmobiel kom je niet verder dan de afrit van het strand en moet je de rest proberen te overbruggen door voorzichtig het strand over te strompelen. Gelukkig voor mij ben ik nog wel mobiel genoeg om enige afstand op het strand te kunnen overbruggen. Dit geldt niet voor diverse andere mindervalide mensen. Een strand rolstoel met speciale banden is een goede optie maar dan ben je afhankelijk van iemand die je kunt duwen/escorteren. Maar ook dat is een bijna onmogelijke opgave aangezien je vaak aangewezen bent op een vangnet. Een vangnet als familie en vrienden is handig als je dat hebt, mijn vrienden en kennissenkring was intussen zo erg uitgedund (want mensen houden niet van iemand die iets mankeert helaas), dat ik aangewezen was op de spaarzame échte vrienden die er nog wel waren.
Ook dit is voor velen niets nieuws en vallen er diverse in een isolement, worden eenzaam of sluiten zichzelf op in huis. In het naturisme zie je af en toe mede naturisten op een scootmobiel die het wel wagen om naar een naturistengebied te gaan en toch te genieten. En dan de wellness, of sauna complexen die Nederland rijk is.
Diverse sauna's hebben trappen en geen liften of andere voorzieningen voor mindervaliden dus moeilijk te bereiken voor deze groep. Gelukkig zijn er wel andere sauna's die deze voorzieningen wel hebben al zijn die spaarzaam. Een lijst van toegankelijke saunacomplexen zou erg fijn zijn, wellicht dat een van de instanties deze eens zou kunnen publiceren.
Ondertussen meerdere naturisten gezien en gesproken die met deze ervaringen bekend zijn, waarbij sommigen erg gefrustreerd zijn over het gebrek aan goede faciliteiten voor deze bepaalde groep bij bedrijven en locaties. Inmiddels als reiziger/reviewer diverse sauna's, hotels en andere locaties bezocht om te kijken naar de bereikbaarheid, faciliteiten en service. De beleving is ook per persoon verschillend, afhankelijk van de vorm van invaliditeit.
Ik ben erg benieuwd naar de verhalen van andere fysiek beperkten, invaliden en mensen met een ziekte die hen beperkt.
Ik wens iedereen een fijne zomer, met veel mooie herinneringen, ontdekkingen en vriendschappen!
Groet,
Robin de Jong
