...maar jij bent niet gelovig, hoe pakt hij of zij het dan het beste aan?
Nou, in ieder geval niet zo: “Hee, heb je zin om eens mee te gaan naar de kerk? Dan gaan we luisteren naar een preek van een kwartier en zingen wat psalmen, bidden tot God en lezen een passage uit de bijbel. Daarna gaan we koffiedrinken en praten nog wat na.”
Goede kans dat je als atheïst daarvoor gaat bedanken. Maar hoe pakt hij of zij het dán het beste aan?
“Wist je dat er een plek is waar ik mij helemaal zen voel, waar ik hele lieve vrienden heb die respect voor elkaar hebben en oprecht interesse in elkaar tonen? Ik haal daar echt veel rust en inspiratie uit. Als je zin hebt dan kun je wel een keer meekomen naar die mooie kerk in het centrum. Is het niks voor je, dan hou je het gewoon op die ene keer dat je meegaat en maken we er verder een hele gezellige zondag van.” Dat klinkt al heel anders toch?
Ander voorbeeld: stel, je bent een fervent muziekliefhebber en je wilt een vriend graag laten kennismaken met de wondere wereld van de klassieke muziek. Hoe pak je dát dan aan?
Nou, in ieder geval niet zo: “Hee, heb je zin om eens mee te gaan naar het Concertgebouw? Dan gaan we anderhalf uur luisteren naar een symfonie van Mahler. Wel even opletten dat je niet praat en alleen tijdens harde passages kucht. Ik neem een partituur mee, want na afloop heb ik afgesproken met de dirigent want ik heb er wat vragen over. O, en ik heb alvast een seizoensabonnement voor ons tweeën gekocht.”
Ook weer weinig kans dat je op zijn voorstel in zult gaan.
Liever zo dus: “Wist je dat er een plek is waar ik helemaal op kan gaan in de muziek, waar de klanken je meevoeren en je echt even alles om je heen vergeet? Het is een plek waar ik ontspannen en geïnspireerd raak, en waar je soms gewoon stil kunt zitten en laten gebeuren wat de muziek met je doet. Als je zin hebt, kun je een keer met me mee. Je hoeft er niks van te snappen of te kunnen volgen, gewoon over je heen laten komen en ervaren. En als het niet jouw ding is, hebben we in ieder geval samen een mooie middag gehad.” Ook alweer heel anders toch?
Maar wat heeft dit allemaal met naaktrecreatie te maken? Nou, wat mij betreft alles! Want als je iemand wilt overtuigen om eens bloot te gaan recreëren, dan doe je dat toch ook niet zo? “Hee, ga eens mee naar het naaktstrand, dan kleden we ons uit en lopen lekker helemaal naakt over het strand, en wie weet komen we nog wat bekenden of collega’s tegen! Dan gaan we daarna gezellig samen bloot dineren in de strandtent.”
Hiermee ga je geen zieltjes winnen.
Ook hier werkt het beter zoals bij muziek of kerk: vertel over de sfeer, het gevoel van vrijheid, het plezier van samen zijn en de ontspanning die het geeft. Bijvoorbeeld: “Wist je dat er een plek is waar je je helemaal vrij voelt, waar je kunt ontspannen en genieten van zon, zee en zand zonder dat iemand naar je kijkt of oordeelt? Ik ga er graag naartoe, en het is altijd gezellig met mensen die respectvol met elkaar omgaan. Als je zin hebt, kun je een keer met me mee. O, het is daar wel zonder badkleding, maar je hoeft niks hoor, behalve te ervaren hoe fijn het is. En als het niks voor je is, hebben we in ieder geval een mooie dag samen gehad.”
In alle drie de voorbeelden draait het om hetzelfde, maar met één belangrijk verschil: in de eerste pogingen focus je op het middel - de preek, het concert, het naaktstrand - alsof dát moet overtuigen. In de tweede versie focus je op het doel: de ervaring, de vrijheid, het plezier. En als je dat gevoel kunt overbrengen, volgt de rest vanzelf.
