Zoals iedereen ben ik naakt geboren. Als kind was het thuis heel normaal dat ik naakt in de tuin liep, en ook naakt slapen was bij ons thuis vanzelfsprekend.
Pas later, toen ik trouwde, begon ik erover na te denken. Blijkbaar is dat niet voor iedereen zo normaal. Naakt van de douche naar de kamer lopen kon nog net, maar naakt in huis rondlopen was not done. Ook al kon niemand anders dan mijn vrouw mij zien. In de tuin naakt zijn kon alleen nog als ik alleen was, want dat was een punt van discussie. Gelukkig hadden we een zwembad waarin ik wel naakt kon zwemmen, behalve als onze dochter ook kwam zwemmen. Dan moest dat stukje textiel weer aan.
Ik ging altijd al heel graag naar de sauna; mijn vrouw deed dat niet zo graag. Gelukkig vond ze het niet erg dat ik regelmatig ging. Daar vond ik mijn stukje paradijs, mijn moment waarop naaktheid heel normaal was.
Spijtig genoeg is mijn vrouw bijna twee jaar geleden overleden aan de gevolgen van kanker. Ik was plots alleen in huis, aangezien mijn dochter al was gaan samenwonen met haar vriend. Hoewel er nu niemand meer was die mij zou zeggen dat ik niet naakt kon rondlopen in en rond het huis, voelde ik mij nog niet vrij. Was het een gevoel van misbruik maken van een drama, de dood van mijn vrouw, of was het al zo ingeworteld dat ik niet echt kon genieten van naturisme?
Na een tijdje begon ik weer te genieten van het naakt zijn en van de vrijheid die het biedt. Maar het bleef beperkt tot binnen, en buiten alleen als ik volledig onttrokken was aan mogelijke toeschouwers. Maandenlang had ik er een dubbel gevoel bij. Het was heerlijk om naakt te zijn wanneer ik dat wilde, maar toch had ik steeds een schuldgevoel. Gelukkig ben ik door en door naturist/nudist, en ben ik weer vaker mijn kleren in de kast gaan laten liggen.
Dan ontmoette ik een vrouw van wie al heel snel bleek dat ook zij van sauna hield. Meer zelfs: zij is ook naturist en houdt ervan om in Eva’s kostuum rond te lopen zodra dat mogelijk is. Door haar ben ik nog meer gaan genieten van het leven zonder onnodig textiel. Samen genieten van de wind of een zonnestraal op onze huid.
Nu leven we samen in dat nieuwe paradijs, waar zelfs geen blad voor de intieme delen hangt, en waar het echte leven is zoals wij het willen: naakt en één met de natuur.
